فلش مموری USB، ابزاری کوچک اما تحولآفرین در دنیای ذخیرهسازی دادههاست که داستانی پر از ادعاهای متضاد درباره مخترع واقعیاش دارد. با این حال، ظهور همزمان آن در چند کشور نشان میدهد که نوآوری مرز نمیشناسد. کشورهای مختلف تلاش کردهاند خود را بهعنوان پیشگام این اختراع معرفی کنند و همین موضوع باعث شکلگیری مناقشهای جهانی شده است.
یکی از افراد شاخص در این زمینه "پوا خوئین سنگ" مدیرعامل شرکت تایوانی Phison Electronics است. مردم تایوان او را «پدر فلش مموری» مینامند. شرکت فایسون نیز با طراحی و تولید کنترلرهای چیپهای حافظه فلش، شهرت زیادی کسب کرده است.
در همین حال، شرکت M-Systems در آوریل ۱۹۹۹ حق ثبت اختراع فلش مموری USB را در آمریکا ثبت کرد. این شرکت با همکاری IBM محصولی به نام DiskOnKey معرفی کرد که ظرفیت ذخیرهسازی آن ۸ مگابایت بود و اواخر سال ۲۰۰۰ آن را در بازار آمریکای شمالی عرضه کرد.
درهمان سال، شرکت سنگاپوری Trek 2000 International نیز محصولی مشابه با همان ظرفیت تولید کرد و آن را با نام ThumbDrive روانه بازار کرد. این شرکت بعدها نام محصول خود را بهعنوان برند تجاری ثبت کرد.
هر دو محصول آغازگر دورهای جدید در ذخیرهسازی اطلاعات بودند. در مقایسه با فلاپیدیسکها و سیدیها، حافظههای USB مزایای چشمگیری مانند دوام بیشتر، ظرفیت بالاتر و سهولت استفاده ارائه دادند. اگرچه ظرفیت ۸ مگابایت در آن زمان پیشرفتی بزرگ محسوب میشد، اما امروزه فناوری حافظههای فلش بهقدری پیشرفت کرده که کاربران میتوانند فلش مموریهایی با ظرفیت صدها گیگابایت یا حتی چند ترابایت را با قیمت بسیار پایین تهیه کنند.
این تحول تدریجی اما پرشتاب باعث شد فلش مموری از یک ابزار نوظهور به یکی از رایجترین وسایل دیجیتال در زندگی روزمره تبدیل شود. با وجود بحثهای مداوم درباره اینکه چه کسی یا چه شرکتی اولین بار این فناوری را خلق کرده، واقعیت این است که نوآوری در حوزه فناوری اغلب بهصورت همزمان در نقاط مختلف جهان شکل میگیرد.
